Rondje Zuiderzee

Dag 3, maandag 16 augustus 2010: Enkhuizen - Den Oever, 50 km

Na de inspannende dag van gisteren is het de bedoeling dat dag 3 een relaxte dag wordt. Als we 's morgens opstaan regent het, maar als we op de fiets stappen is het droog. Geen regenjack. Eerst nog wel de kogel waarmee de fietskar aan de fiets is gekoppeld, vastgezet. Eerst de omgeving van de haven van Enkhuizen bekeken. We hebben immers voldoende tijd nu we besloten hebben het deze dag wat rustiger aan te doen. We roepen de hulp in van het thuisfront om in de omgeving van Den Oever een B & B locatie uit te zoeken en te boeken.

Enkhuizen.

Bij het verlaten van Enkhuizen komen we nog langs het Zuiderzeemuseum. Een paar foto's gemaakt en op weg naar Andijk. Onderweg mooi kijk je mooi ove het IJsselmeer. Bij Andijk even een stop, waarna we doorfietsen naar Medemblik.
Tussen Andijk en Medemblik
Onder, Stoomgemaal "vier norder Koggen"

We passeren het stoomgemaal "Vier Noorder Koggen". In dit gemaal is het Nederlands Stoommachine Museum gevestigd. We maken wat foto's, maken een praatje met een voorbijganger en vervolgen onze tocht richting Medemblik. Hier nemen we de tijd om Medemblik eens rustig te bekijken. We beginnen met een cappuchino op het terras. Deze keer met likeur met slagroom erbij!!

Als eerste lopen we over de markt, waar we een lekker visje eten. We worden in het Duits te woord gestaan bij de visboer. En we zijn toch echt in Medemblik. We lopen door naar het station van de stoomtrein, waar net boot uit Hoorn aankomt.

Schuin aan de overkant zien we gemaal Lely liggen. Daar komen we straks nog langs op de fiets. Daarna eerst maar eens kijken bij kasteel Radbout en de haven, waar net een nostalgisch schip het ruime sop kiest. Dat blijft mooi om naar te kijken.

Als we weer bij het station komen is net de stoomtrein uit Hoorn gearriveerd. De wagons worden afgekoppeld en de mannen gaan rangeren. Het blijft leukom grote mensen met treinen te zien spelen.



Na Medemblik wacht ons een verrassing. Als we gemaal Lely gepasserd zijn komen we op een lange rechte weg, waar geen eind aan lijkt te komen. Na vele kilometers is het einde in zicht. Als we dichterbij komen blijkt dit een knik en de weg en na deze knik weer dezelfde rechte weg zonder einde. Links van ons de Wieringermeer en rechts achter de dijk de voormalige Zuiderzee. We weten dat aan het einde van deze weg het voormalige eiland Wieringen ligt met Den Over en de afsluitdijk. Er zit dus niks anders op dan doorfietsen. Hoe sterk is de eenzame fietser die kromgebogen over zijn stuur zichzelf een weg baant, zong Boudewijn de Groot al in 1973 en zo voelen wij het ook een beetje.
Een fietser die ons vanuit de richting Den Oever tegemoet kwam.
Aan alles komt een eind, zelfs aan deze lange rechte weg. De afsluitdijk en Den Oever komen in zicht. Er is door het thuisfront inmiddels een overnachtingsadres geboekt. Het is pensioen "de Waddenzee" in Den Oever geworden.

Eerst een douche en omkleden. Daarna gaan we de omgeving maar eens verkennen. In de haven is bedrijvigheid van vissersschepen en zeilschepen van de bruine vloot. Ook bij de sluizen in de Afsluitdijk is het druk met schepen. Voldoende te kijken dus. Een gezellige bedoening. We gaan te voet vast een stukje de Afsluitdijk op. Het is prachtigmooi weer met een strak blauwe lucht. Tijd dus voor een terrasje.

Het is lekker zitten, in de zon met zicht op de haven. Hier komen we wat later ook nog weer terug voor een heerlijke maaltijd. Maar eerst nog even wat meer van de omgeving bekijken. Het is ten slotte een "rustdag".

Hier zal onze tocht over de afsluitdijk beginnen.


Na het eten nog even wat gerelaxed in het pension en wat adressen voor de volgende overnachting bij elkaar gezocht en weer op tijd naar bed. Heerlijk geslapen, de beste bedden van de hele trip, maar nu loop ik vooruit op dag 4.